مکان شما: خانه / مقالات حقوقی / الزامات تقنینی دولت‌ها در پروتکل کارتاهینا و میزان پایبندی دولت جمهوری اسلامی ایران به الزامات مذکور

نوع مقاله: مقاله پژوهشی
نویسندگان
عباس کاظمی نجف آبادی 1؛ حسن اسکندریان 2    
1دانشگاه علامه طباطبائی
2پژوهشگاه ملی مهندسی ژنتیک
چکیده
پروتکل ایمنی زیستی کارتاهینا در سال 2000، در مونترال کانادا به تصویب رسید. این پروتکل یک سند تعهدآور بین‌المللی است که الزامات جدی تقنینی برای دولت‌های عضو به‌میان کشیده است. پس از گذشت یک سال از تصویب پروتکل کارتاهینا، دولت ایران اجازه امضای پروتکل را به سازمان حفاظت محیط زیست اعطا نمود و متعاقباً قانون ایمنی زیستی را در سال 1382 از تصویب مجلس گذراند. مقاله حاضر در مقام پاسخ به این سئوالات است که الزامات تقنینی این پروتکل چیست و اقدامات دولت ایران در راستای انجام این تعهدات چه بوده و چگونه ارزیابی می­شود. در این مقاله میزان پایبندی دولت ایران به الزامات عمومی و اختصاصی تقنینی پروتکل مطمح نظر قرار گرفته و نگاهی منتقدانه به مواد تصویبی قانون ایمنی زیستی شده است. به‌نظر می­رسد الحاق دولت ایران به این پروتکل عجولانه و بدون ارزیابی صحیح از آثار و الزامات این سند بین­المللی بوده و  دولت، در قانون ملی ایمنی زیستی که به تصویب مجلس شورای اسلامی رسیده است، تعهداتی فراتر از پروتکل برای شهروندان خود قائل شده است.
کلیدواژه ها
پروتکل کارتاهینا؛ الزامات تقنینی عمومی؛ الزامات تقنینی اختصاصی؛ قانون ایمنی زیستی

منبع:فصلنامه پژوهش حقوق عمومی، دوره 16، شماره 46،تابستان 1394

برای دانلود مقاله بر روی لینک زیر کلیک نمایید

Copyright by worldlawyer.net 2018