دکتر سیدحسن امامی

سوابق تحصیلی:: درجه اجتهاد از حوزه علمیه نجف ، دکترای حقوق خصوصی از دانشگاه لوزان
سوابق تدریس:: استاد دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران استاد دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه شهیدبهشتی
تالیفات:: شش جلد کتاب «حقوق مدنی»
مقالات::
درباره استاد:
سید حسن امامی در سال 1281 هجری شمسی در تهران ، چشم به هستی گشود. پدرش سید میرزا ابوالقاسم تهرانی و پدربزرگش سید زین‏ العابدین امام جمعه بود. تحصیلات مقدماتی را در مدرسه پروکیمنیاژ گذراند و پس از آن به دنبال یادگیری علوم فقهی و دینی، ادبیات عرب، منطق و سایر علوم به حوزه علمیه نجف رفت. تحصیل در حوزه ، درجه ی اجتهاد را برایش به ارمغان آورد . پس از آن در سال 1307 ، برای راهیابی به عالم حقوق نوین و تحصیل در رشته حقوق خصوصی عازم دانشکده حقوق دانشگاه لوزان در سوییس شد. امامی در سال 1312 ، رساله خود را تحت عنوان ، «اساس قضائی مهر در فقه شیعه اسلامی» ارائه و به درجه دکتری ، نایل آمد. دکتر امامی ، پس از پنج سال اقامت در سوییس ، به وطن بازگشت و در مدرسه عالی حقوق و دانشکده معقول و منقول ، به تدریس «تاریخ حقوق و حقوق اسلام» پرداخت. او همچنین ، در سال 1317 به منصب قضا در تشکیلات دادگستری نوین و در سال 1323به سمت ریاست کل دادگستری شهرستان تهران نایل شد. امامی در مقام مدرس دانشگاه تهران نیز ، سالها به تدریس دروسی از جمله : «حقوق ثبت اسناد»، «اصول محاکمات حقوقی»، «حقوق مدنی» و «شرح قانون مدنی» ، مشغول بود و با وجود سالها تدریس حقوق مدنی و شرح آن ، به دلیل عدم وجود کتابهای مدون حقوق مدنی ، به لوزان سفر کرد و با فراغتی که در این سفر به دست آورد، شش جلد کتاب حقوق مدنی را بر اساس یادداشت ها، جزوه ها، کتابهای فقهی و حقوقی و منابع دیگر به رشته تحریر در آورد. این اثر با گذشت بیش از نیم قرن از منابع اصلی حقوق مدنی ایران است و شاید هنوز هم از کارآمد‌ترین کتب حقوق مدنی باشد. دکتر امامی خود درباره تالیف این اثر میگوید : « پس از چندین دوره تدریس قسمتی از قانون مدنی در دانشکده حقوق به مرور یادداشتهایی از آن قسمت تهیه شده بود ولی فرصت آن نبود که آنها را بصورت مجموعه درآورم تا آنکه در سال هزارو سیصد و سی و دو که مسافرت خارج از کشور پیش آمد (‌سوئیس ) فرصتی به دست آمد که آن یادداشتها مورد مطالعه تجدید نظر واقع شود و بصورت مجموعه که در دست دانشجویان است درآید. در نوشتن این مجموعه سعی و کوشش نمودم تا کمتر اصطلاحات مشکله و عبارات مبهم استعمال شود و هم چنین سعی نمودم تا فروعاتی را که در عمل پیش می آید و به بعضی از آنها در دوره تصدی قضائی خود برخورد نموده ام بنویسم و راه حلی برای آنها پیدا کنم ، چون در این کتاب رعایت قوه دانشجویان دوره لیسانس دانشکده حقوق شده است ، جز در موارد لزوم از تحقیقات علمی و بیان عقاید مختلف حقوقیین خودداری گردید.» روند تدریس امامی، تا رسیدن به ریاست گروه حقوق خصوصی و اسلامی دانشکده حقوق و انتخاب شدن به عنوان استاد متمایز دانشگاه تهران در سال ۱۳۴۶،ادامه یافت تا آنجا که ، در سال 1347 ، به میل خود دست از آن کشید. اگرچه تدریس را در دانشکده حقوق دانشگاه ملی سابق (شهید بهشتی کنونی)، پس از بازنشستگی نیز ادامه داد. دکتر امامی پس از فوت عمویش سید محمد امام‌زاده در سال ۱۳۲۴ منصب امامت جمعه تهران را بر عهده گرفت و تا انقلاب ۱۳۵۷ آن را در اختیار داشت. سال ۱۳۲۹ هنگامی که از مسجد سلطانی تهران خارج می‌شد مورد سوءقصد قرار گرفت و شخصی با چاقو چند ضربه کاری به او وارد کرد. بلافاصله برای معالجه به اروپا اعزام شد و با وجود معالجه قسمتی از بدنش فلج شد. با این حال فرد ضارب را مورد عفو قرار داد و او را بخشید. دکتر امامی درسال 1331 ، وارد مجلس شد و مدتی هم ریاست مجلس را دردست گرفت.اگرچه با حوادث 30 تیر ، کناره گیری کرد و حضورش در مجلس هم کمرنگ ، شد. بعد از کودتای ۲۸ مرداد، کاندیدای نمایندگی مجلس سنا شد و به مجلس سنا راه یافت. این آخرین فعالیت سیاسی وی بود و بعد از آن در صحنه سیاسی حضور نداشت و تمرکز خود را بر فعالیت‌های علمی و دانشگاهی گذاشت. امامی همواره از اساتید تاثیر گذار دانشکده حقوق بود و بسیاری از اساتید بزرگ حقوقی ایران که جزو شاگردان وی بودند بار‌ها از مقام علمی و شخصیت محترم وی تجلیل کردند. از شاگردان وی که در آسمان حقوق ، همچون استاد خویش ، ستاره ای درخشان و بی بدیلند، میتوان به محمد جعفر جعفری لنگرودی و دکتر ناصر کاتوزیان ، اشاره داشت. دکتر سید حسن امامی دو روز بعد از خروج شاه در دیماه ۱۳۵۷ ایران را به مقصد سوئیس ترک کرد. در آخرین سفر شاه، او برای انجام مراسم دعا در فرودگاه حاضر نشد. وی در سال 1358 پس از سالها ممارست و تحصیل و تحقیق در عرصه آموزش حقوق بویژه حقوق مدنی ایران، درجنگ با سرطان مغلوب شد و دیده از جهان فرو بست. پیکر این عالم برجسته و چهره ماندگار حقوق ایران در سوئیس به خاک سپرده شده است. امید که روحش قرین آرامش و درقرب ذات احدیت باشد.

Copyright by worldlawyer.net 2018